Corona en bevrijding

De Coronacrisis en het Grondtrauma ‘Vastgezet’.

In de huidige tijdsspanne, waarin velen van ons de vrijheid niet meer hebben om naar hun werk, naar een sociale ontmoetingsplek of naar hun familie te gaan (social distance), staan we tegenover een enorme overmacht. Het is vruchteloos te gaan vechten tegen de ons opgelegde beperkingen. Wie de sociale afstand niet respecteert, maakt kans op een flinke boete. Bars, café’s en bioscopen zijn gesloten en daar begin je niets tegen. Zo ervaren we deze dagen de onvrijheid van het vastgezet zitten in een bijna-lockdown. Het voelt als onmacht en onvrijheid. Met zijn allen staan we nu voor de situatie dat we als nooit tevoren beperkt zijn in onze bewegingsvrijheid. Dat dat confronterend is, ervaren we aan den lijve.

Wat kunnen we doen? Hoe veroveren we de vrijheid terug die ons afgenomen is? Hoe vinden we een stukje zelfbeschikking terug? Vechten tegen de situatie helpt niet. De enige weg uit de gevangenschap is de weg naar binnen.

Het grondtrauma ‘Vastgezet’, houdt in dat je in een vorig leven letterlijk in de ketenen geslagen bent geweest. Zo strak, dat je je armen niet meer kon bewegen, dat je niet meer lopen kon en dat je geen kant op kon. Je was in de ketenen vastgezet.

Wanneer dit je in een vorig leven is overkomen, kun je in je huidige leven op verschillende gebieden het gevoel hebben ‘vast te zitten’. Of je zit vast in een vervelende baan waar je niet uit kunt komen, of je zit vast in een relatie waar je niet gelukkig van wordt, of je zit in een rolstoel, in een verslaving, legio mogelijkheden. Je krijgt te maken met het thema “macht versus onmacht”, en “vrijheid versus onvrijheid”. Wie herkent zich hierin?

Bij mij heeft het trauma ‘vastgezet’ zich in mijn leven gemanifesteerd door de ervaring dat andere mensen over mij gingen beslissen hoe ik me moest gedragen. Ik moest hun manier van doen overnemen en deelnemen aan een sociaal spel dat niet bij me paste. Toen ik me daaraan onttrok, en me al bij voorbaat tegen de groep keerde, volgden er sancties in de vorm van pesterijen die pas stopten als ik me zou aanpassen aan de norm van mijn omgeving. Ik moest ‘in het rijtje meelopen’.

Omdat ik erg op mijn persoonlijke vrijheid gesteld ben, en de dingen graag op mijn eigen manier doe, ervoer ik dit als een enorme inperking van mijn vrijheid. Ik gaf de schuld van mijn onvrijheid aan mijn omgeving. Door in regressie terug te gaan in het verleden naar de oorsprong van deze situatie, kwam ik er achter dat ik het voornamelijk zelf was, die mezelf vastzette. Zoals ik, in een vorig leven vast had gezeten in de ketenen, zo zat ik in dit leven vast in beperkende overtuigingen. Die overtuigingen gaven mij een dusdanig benauwde kijk op het leven, dat ik niet zag waar mijn mogelijkheden en mijn vrijheid lagen. Een voorbeeld van zo’n overtuiging; “vroeg of laat gaat je kop eraf, daarom kan ik me beter gedeisd houden’. Zodoende kon ik mezelf niet zijn. Een andere overtuiging was dat ik mijn vrijheid niet waard was. Ik moest immers wel iets vreselijks gedaan hebben om zo in de boeien geslagen te zijn geweest. En; zoals dat werkt met onbewuste overtuigingen, ze gaan zichzelf waarmaken. Self-fulfilling prophecy heet dat. Als je door een donkere bril kijkt, zie je alleen maar donkere mensen, benader je iedereen als donker en krijg je alleen maar.…..: donker.

Pas nadat ik mezelf bevrijd had van de pijn van het vastzitten, van de overtuiging dat de wereld vijandig is en dat ik straf verdiend had, had ik weer vertrouwen in de wereld en in het Leven. Pas toen ik mezelf niet meer als slachtoffer zag, en ik de mensen niet meer als een potentiële bedreiging zag, stopten de pesterijen.

Victor Franklin (concentratiekampgevangene) zegt het zo:
De enige vrijheid die we hebben is de innerlijke vrijheid, de keuze om anders om te gaan met onze problemen.

Dat lijkt ontluisterend, maar hoe bevrijdend is het wel niet om niet meer geraakt te worden door de ups en downs van het leven? Hoe bevrijdend kan het zijn om altijd terug te kunnen vallen op een innerlijke ruimte waarin je jezelf geen beperkingen meer oplegt? Waardoor je beter opgewassen bent tegen de onvermijdelijke tegenvallers van alledag. Hoe bevrijdend is het wel niet om oud zeer los te laten? Zodat je niet meer keer op keer dezelfde pijn van vroeger hoeft te ervaren. Hoe bevrijdend is het om de ketenen van alle beperkende overtuigingen los te maken? Zoals: “Ik verdien geen liefde”, “Ik ben niet goed genoeg voor de baan die ik echt wil”, “Ik moet altijd anderen hun zin geven en mezelf wegcijferen”.

In mijn praktijk Head and Heart Coaching kan ik je begeleiden om uit de ketenen van de innerlijke onmacht en onvrijheid te komen. Ik kan je niet bevrijden uit de ketenen van onze hedendaagse beperkingen. Maar ik kan je wel helpen om anders naar je situatie te kijken. Ik kan je helpen om je beter te voelen te midden van je omstandigheden. En om de onvermijdelijke uitdagingen van het leven succesvol te doorstaan. Het mooie is; wanneer je zelf een positievere kijk op je situatie hebt, verbeteren de omstandigheden meestal vanzelf. De verandering begint van binnenuit.

Kijk voor meer informatie op deze site.

Ik wens je innerlijke vrijheid en macht over jezelf toe.

Walther Suk.